مارجو گورتر، بازیگری که با نقش‌های فراموش‌نشدنی در فیلم‌هایی همچون «زلزله» (Earthquake) و سریال «فالکون کرس» (Falcon Crest) شناخته می‌شد و همچنین سوژه مستند اسکاربرنده «مارجو» بود، در سن ۸۲ سالگی از دنیا رفت. خانواده او اعلام کردند که گورتر روز جمعه بر اثر عوارض ناشی از نارسایی احتقانی قلب درگذشت.

گورتر که قرارداد بازیگری با استودیوی یونیورسال پیکچرز داشت، نخستین تجربه بازیگری خود را در سال ۱۹۷۳ در فیلم تلویزیونی «قتل‌های مارکوس-نلسون» (The Marcus-Nelson Murders) که به کارگردانی جوزف سارگنت بود و به عنوان پایلوت سریال جنایی «کوژاک» (Kojak) در شبکه سی‌بی‌اس پخش شد، تجربه کرد. او در این اثر در نقش تدی هاپر، یک معتاد، ایفای نقش کرد.

از دیگر نقش‌های برجسته او می‌توان به ایفای نقش جودی جود در فیلم فاجعه‌ای «زلزله» (۱۹۷۴) به کارگردانی مارک رابسون و نقش یک ویتنام‌گردیده روان‌پریش در فیلم «کِی داری برمی‌گردی، رد رایدر؟» (۱۹۷۹) اشاره کرد. او همچنین در فصل ششم سریال «فالکون کرس» (۱۹۸۶-۱۹۸۷) در ۱۷ قسمت، نقش وینس کارلوتی، یک چند همسری و مدیوم جعلی را با تکیه بر تجربیات واقعی خود ایفا نمود.

هو مارجو (ترکیبی از نام‌های مری و یوسف) راس گورتر در ۱۴ ژانویه ۱۹۴۴ در لانگ بیچ، کالیفرنیا متولد شد. او به دلیل بیان شیوا در کودکی، در ۴ سالگی توسط پدرش، ورنون، یک واعظ مسیحی، به عنوان واعظ منصوب شد و حتی یک مراسم ازدواج را برای یک خبرنامه پارامونت اجرا کرد. او به عنوان یک چهره مشهور، وعظ‌های دراماتیک و هیجان‌انگیزی در جلسات احیای مذهبی در سراسر ایالات متحده ارائه می‌داد و خانواده‌اش ثروتی معادل ۳ میلیون دلار جمع‌آوری کردند، هرچند او مدعی بود پدرش پیش از رسیدن او به سن ۱۶ سالگی با این پول گریخته است.

گورتر برای کسب درآمد مجدداً به فعالیت مذهبی بازگشت و در سال ۱۹۷۱ به یک گروه فیلم‌سازی اجازه داد تا در تور آخر احیای مذهبی او حضور یابند. مستند حاصل از این کار با عنوان «مارجو» که در سال ۱۹۷۲ به کارگردانی هوارد اسمیت و سارا کرنوکان ساخته شد، در جشنواره کن اکران شد و جایزه اسکار بهترین مستند بلند را از آن خود کرد. در این مستند، گورتر که می‌گفت میکی جاگر را الگوی روتین‌های خود قرار داده است، درباره نحوه دستکاری مردم عادی توسط واعظان در جلسات احیای مذهبی صحبت می‌کند و صحنه‌ای از شمارش پول‌های جمع‌آوری‌شده در اتاق هتلش نیز دیده می‌شود.