فیلم «بهیموت!» به کارگردانی تونی گیلروی، جمعهٔ گذشته در جشنواره فیلم نیویورک (NYFF) در سالن تولی سنتر نیویورک به نمایش درآمد. این اثر که دربارهٔ یک سلویست به نام الکس (با بازی پدرو پاسکال) است، داستان او را از زندگی در جاده تا بازگشت به لس آنجلس روایت می‌کند؛ موسیقی در DNA او نهفته است، چرا که والدین و حتی پدربزرگ و مادربزرگش هم نوازندگان بوده‌اند.

گیلروی برای این فیلم تصمیم گرفت به‌جای یک آهنگساز، نه آهنگساز مختلف را به کار گیرد. او این گروه را «کلکسیون بهیموت» نامید و شامل مایکل ابلز، امیلی بیر، لوکاس فرانک، مایکل جیاچینو، جیمز نیوتن هوارد، هنری جکمن، نامی ملوماد، براندون رابرتس و آلن سیلوستری می‌شود. هر یک از این آهنگسازان قطعاتی مخصوص به فیلم‌های تخیلی داخل داستان اصلی خلق کردند تا صدای منحصر به‌فردی به هر صحنه بدهند.

در مصاحبه‌ای با Variety، گیلروی توضیح داد که سال‌ها به این ایده فکر می‌کرد و پس از بازدید از استیج اسکورینگ جان ویلیامز، به این نتیجه رسید که «یک مکان جادویی وجود دارد که موسیقی فقط می‌تواند در میکروفون‌ها و گوش‌های ما زندگی کند». او می‌گوید: «هر بار که به آنجا می‌رفتم، می‌پرسیدم چرا کسی فیلمی دربارهٔ این مکان نساخته است». این حس او را به نوشتن سناریویی که به‌عنوان نامه‌ای عاشقانه به موسیقی فیلم باشد، سوق داد.

گیلروی برای هر آهنگساز داستان کوتاهی از فیلم‌های داخل فیلم (فیلم‌های تخیلی که الکس در آن‌ها کار می‌کند) نوشت تا بتوانند با توجه به «پشت‌زمینه» هر اثر، موسیقی متناسب خلق کنند. هنری جکمن اولین کسی بود که به این پروژه پیوست و شور و اشتیاق او، گیلروی را به ادامه مسیر ترغیب کرد. مایکل جیاچینو برای صحنهٔ کارتونی، براندون رابرتس برای قطعات الکترونیک و آلن سیلوستری برای تم‌های حماسی انتخاب شدند.

در ادامهٔ مصاحبه، هر یک از نه آهنگساز دربارهٔ قطعات خود و ابزارهای کلیدی که استفاده کرده‌اند توضیح دادند. به‌عنوان مثال، مایکل ابلز مسئول موسیقی تمرین‌های سولو سلوی الکس بود؛ در صحنه‌ای که الکس در یک اتاق تمرین می‌کند، موسیقی به‌صورت تدریجی به بازپخش اجرای شش‌سالهٔ او از پیش‌درآمد سلوی باخ در «The Tonight Show with Johnny Carson» تبدیل می‌شود. ابلز می‌گوید: «موسیقی از یک تمرین گرم به قطعهٔ واقعی باخ تبدیل می‌شود».